تبليغاتX
رسم رفاقت...من به دنبال تومی گردم
قالب وبلاگ

رسم رفاقت...من به دنبال تومی گردم
بی هیچ دلیلی دوستت دارم تانقض کنم قانونی راکه هنوزعلت می طلبد.... 
لینک های مفید
چت باکس


فاطمه تعبیر دوری از عذاب


بهترین تفسیر از ام الکتاب


مادر یکتای هستی از عدم


مادر لوح و قلم، روح قسم

 

سالروز میلاد خجسته محبو به ی الهی  فاطمه زهرا (س) سرور بانوان جهان، عطای خداوند سبحان، کوثر قرآن، گل یاس نبوی ،همتای امیر مومنان و الگوی بی بدیل تمام جهانیان  بخصوص مادران وهمه ی زنان پیروآن بزرگوار مبارک باد


موضوعات مرتبط: فاطمه (سلام الله علیها)تعبیر دوری از عذاب
[ ] [ 0:42 ] [ امیرحسین ]

انتخاب دوست

ارتباط با دیگران و پیدا کردن دوست یکی از معمول‌ترین کارهایی است که هر انسانی انجام می‌دهد، اما در پشت این ارتباط ساده پیچیدگی‌های زیادی نهفته است.

بر خلاف تصور بسیاری از مردم، انسان‌ها لزوما به دلیل آن‌که به یکدیگر علاقه دارند با یکدیگر دوست نمی‌شوند بلکه اهداف و سرگرمی‌های مشترک آن‌هاست که باعث می‌شود چند نفر ارتباط نزدیک‌تری نسبت به سایرین بین خود برقرار کنند.
محققان متوجه شدند
........


موضوعات مرتبط: اساس و معیار انتخاب دوستان ما چیست
ادامه مطلب
[ ] [ 22:46 ] [ امیرحسین ]

ز کوی یار می آید نسیم باد نوروزی

   از این باد ارمدد خواهی چراغ دل برافروزی

[ ] [ 17:13 ] [ امیرحسین ]

همه ما دوستانی داریم که از مراوده با آنها به نوعی لذت می بریم . اما ما عادت داریم برخی از این دوستان را با اصطلاحاتی مثل"دوست نزدیک/ دوست صمیمی" از سایر دوستان خود متمایز کنیم و حتی نوعی دیگر از رابطه را با آنان تجربه نمائیم . شاید پس از خواندن جملات فوق، سوالاتی برایتان مطرح شود که کاملا منطقی و بجاست. شاید بپرسید چه چیزهایی باعث می شود که یک دوست به رفیقی حقیقی و واقعی تبدیل شده و از سایر دوستان تفکیک شود؟

رابطه دوستی یکی از مهمترین روابطی است که هر فردی  در زندگی خود،به طرق مختلفی  در صدد بهبود و پیشرفت آن می باشد.

روان شناسان معتقدند :


موضوعات مرتبط: با چه کسی رفاقت کنیم ؟، با چه کسانی رفاقت کنیم؟، از دوستی با چه کسانی پرهیز کنیم؟، معیار هاي انتخاب دوست از منظر قرآن و احاديث، با چه کسانی دوست شویم، معیارهای دوستان حقیقی، قاعده های یک دوست واقعی(باصداقت)
ادامه مطلب
[ ] [ 11:29 ] [ امیرحسین ]

به این دلیل پاسخ به این دوستم رابعنوان یک پست انتخاب کردم که گفتم شادیدبرای خیلی ازدوستان وکابران عزیزجالب وخواندنی باشه

سلام ممنون که تشریف آوردید،درمورداینکه فرموید:«نوشته هاي مفيد و تازه تان را ديدم خوب بود ولي سزاوار يك نويسنده متعهد و متديني مثل شما نيست كه ضميمه نوشته اش صداي موسيقي بجاي دعاي فرج و صلوات باشد البته مداحيهاي شاد هم موجودهست »بازهم تشکرمیکنم امادوست عزیزمداحی که ازاسمش پیداست دیگه شادی نیست وبه قول معروف هرسخن جایی وهرنکته مکانی داره وب رسم رفاقت... برای جوانان ومشاوره دادن به آنان به سوی انتخاب صحیح است تاانشاالله درآینده به موفقیت وسرافرازی دست یابندوازدام گرگهای انسان نمارهایی یابندنه وب روضه خوانی  درضمن اسلام دین شادی وسروراست برعکس آنان که اصرار دارنداسلام دین حزن واندوست اسلام دین نشاط وشادابی است امام علی علیه السلام می فرمایند:« اندوه جسم را تباه می کند و کسی که غم او بسیار باشد اندوه او به درازا می کشد» (غررالحكم، ج 1،ص454) در اسلام دستوراتی است که از آنها بوی شادابی استشمام می شود و عمل کردن به این دستورات باعث تحرک و نشاط آور است و سرور و شادی باعث می شود انسان تحرک بیشتری از خود نشان دهد و فعالیت بیشتری کند و کارهایش را به نحو احسن انجام دهد حالا این کار فعالیت بدنی باشد یا روحی و فکری و همچنین در اسلام اعیاد بسیاری است که همگی نشانه شادی و جشن و سرور است و اینکه اسلام موافق جشن و سرور است. و این دید و بازدید اقوام و فامیل و همسایه و همچنین توجه به همسایه و حق او باعث احساس محبت و شادی در انسان و تأثیر این شادی بر جامعه که همه در زندگی کردن در جامعه ای شاد و پر از محبت احساس خوشحالی و خوشبختی می کنند و همچنین انسانهایی که اجتماعی ترند و در اجتماعات و فعالیت های اجتماعی بیشتر شرکت دارند انسانهای شادتر و موفق ترند تا انسانهای گوشه نشین که در فعالیتهای اجتماعی نیز شرکت نمی کنند و اسلام دینی است که از تنبلی و کاهلی و سستی بیزار است و از تحرک و نشاط خشنود می شودائمه اطهارعلیهم السلام در مورد غم و شادی واقعی و غم و شادی منفی سخنان گهرباری گفته اند. شادی کردن انسانهاخود یک عمل پسندیده و خوب است که زدودن غم و اندوه از چهره انسان باعث شاد شدن دل او درقیامت می شود و بهشت برای کسانی که دل انسانی را شاد می کنند مباح شمرده شده است و بعد از سلامتی و تندرستی بزرگترین نعمت خنده است و اینکه شادی مایه آرامش روح وروان است و غم و اندوه نفس را در تنگنا قرار می دهد و آرامش را از بین می برد. مولای متقیان امام علی علیه السلام فرمودند: «همانا انسان گاهی خوشنود می شود به چیزی که هرگزاز دستش نمی رود و ناراحت می شود برای از دست دادن چیزی که هرگز به آن نخواهد رسید».انشاالله درپست های بعدی بیشتربه این موضوع می پردازم. وآخردعواناان الحمدلله رب العالمین

[ ] [ 23:55 ] [ امیرحسین ]

ولنتاین را خیلی ها مى شناسند :

"در سده سوم میلادی در روم باستان ، فرمانروایی بوده است بنام کلودیوس دوم. کلودیوس باورهای شگفتی داشته است از آن میان اینکه سربازی خوب خواهد جنگید که مجرد باشد. از این رو ازدواج را برای سربازان امپراطوری روم قدغن می کند.کلودیوس به قدری سنگدل وفرمانش به اندازه ای قاطع بود که هیچ کس جرات کمک به ازدواج سربازان را نداشت.ولی کشیشی به نام والنتیوس(ولنتاین)


موضوعات مرتبط: روز سپندار مذگان( روز عشق ، روز دوست داشتن !!)
ادامه مطلب
[ ] [ 0:54 ] [ امیرحسین ]
" دوستی برای خدا بودن" به چه معنا است؟
ممكن است این سؤال را مطرح كنید كه در دوستی، " برای خدا بودن" به چه معنی است؟قبل از پاسخ دادن به این سؤال ، ابتدا باید دانست كه این سؤال برای چه كسی مطرح است؟ آیا سوال كننده فردی است معتقد به دین؟ آیا فانی بودن این جهان و انتقال به جهان آخرت را باور دارد یا نه بی اعتقاد به این امور است؟ اگر اعتقادی به دین و جهان آخرت ندارد از بحث فعلی ما خارج است ؛ اما اگر معتقد به دین بوده و دستورات دینی را باور كرده باشد، حتماً می داند كه هر گونه فعل و انفعالی در این جهان نتیجه اخروی دارد.
در این صورت چنین انسانی در همه مسائل زندگی و از جمله دوستی و خصوصاً در دوران جوانی كه زمان شكل گیری شخصیت اوست با توجه به تأثیر حتمی آن در زندگی دنیایی و به تبع آن در جهان آخرت، پیمان رفاقت و دوستی با دیگران بسته ، و پایه معاشرت خود را با دیگران به گونه ای بنیاد خواهد گذاشت كه سعادت دنیا و آخرت را به دنبال داشته باشد. ما این نوع دوستی را دوستی برای خدا و مبتنی بر ملاك های الهی و انسانی می دانیم.
ممكن است كسی به غلط تصور كند كه چنین دوستی هایی قهراً به معنای بی توجهی به مادیات و لذت های دنیایی است. اما این، تصور نادرستی است. در واقع باعنایت به همان انگیزه الهی كه در این نوع رفاقت وجود دارد، دوستان باید در جهت لذت های مشروع و رفاه اجتماعی دوستان خود كمك كنند و این خود یكی از وظایف و حقوق دوستی است كه در فصل حقوق دوستان به آن می پردازیم . اما عجالتاً در اینجا تأكید می كنیم كه دوستی های صحیح هم در راستای منافع مشروع دنیوی است و هم برای رسیدن به آخرتی بهتر و آبادتر، و اصولاً پایداری آن هم بدین جهت است. در مقابل این نوع " دوستی" كه برخوردار از معیار صحیح است، دوستی های خطرناك قرار دارند؛ دوستی هایی كه بر اساس هواهای نفسانی و آرزوهای زودگذر مادی وبعضاً با هدف استثمار و سوءاستفاده از دیگران شكل می گیرند. در این گونه دوستی ها افراد در تلاش اند با انواع فریب كاری دیگران را به دام انداخته و به منافع مادی خود برسند. یعنی این دوستی ها پل ارتباطی جهت رسیدن به اهداف آنها است و البته تا زمانی كه این پل ارتباطی لازم باشد، ممكن است شما رابرای چند روزی به بعضی خواهش های نفسانی برسانند ؛ اما مطمئن باشید كه این حالت موقتی است و دیر یا زود به محض این كه احساس كنند به شما نیاز ندارند، شما را به آسانی رها می كنند.
نقش دوست در زندگی:
موضوعات مرتبط: دوستی چیست ؟ ( قسمت دوم)
ادامه مطلب
[ ] [ 22:51 ] [ امیرحسین ]
همانطورکه درپست های قبلی عرض کردم دوستی و انتخاب دوست شرائطی خاص وبسیار حساس دارد که اگر آن شرایط رعایت گردد دوستان حقیقی از دوست ناباب و غیرحقیقی بازشناخته می‏شوند لذا به شرایط دوست و راههای تشخیص دوست حقیقی در کنار یکدیگر می‏پردازیم:
دوست خوب آن است که:.................

موضوعات مرتبط: چگونه می توان در جامعه دوستان حقیقی را انتخاب نمود
ادامه مطلب
[ ] [ 23:42 ] [ امیرحسین ]

در نقاشی زیبای عاشورا، تصاویری خلق گردید که انسانیت انسان را در بالاترین قله های ممکن نمایان ساخت. شهادت در راه خدا تنها گوشه ایی از آن همه زیبایی بود. شهادتی حساب شده، دقیق و اثرگذار. آگاهی؛اولین مبنای شهادت بنای شهادت بر اساس آگاهیست. شهید در سیستم عاشورا ابتدا آگاه می شود و بعد شهید می شود و این مطلب را یاران امام حسین علیه السلام ثابت کردند. اگر چه اباعبدالله علیه السلام نسبت به شهادت خود و یارانش مطمئن بود ولی این اطمینان مانع از آن نبود که بصیرت، معرفت و شناخت اصحاب خویش را نسبت به راهی که انتخاب نموده اند، فزونی نبخشد. در میدان شعاردادن؛ ادعاهای زیاد است ولی در میدان عمل اصحاب فداشدنی برای معشوق بسیار اندک هستند.عشق به معشوق؛دومین مبنای شهادت


موضوعات مرتبط: مبنای عاشقی
ادامه مطلب
[ ] [ 18:33 ] [ امیرحسین ]

بی حسین بن علی احساس پیری می کنم
نی که پیری بلکه احساس حقیری می کنم
 
گفت سائل از چه رو محکم به سینه می زنی؟
گفتـــم از آینـــه ی دل گــردگیـری می کنم

گویند که در روز قیامت علمدار شفاعت زهراست
علــم فاطـمـه دست قلم عباس است
 
ســـلام مـــــن بــــه محــــرم, محـــرم گل زهرا 
به لطمه های ملائک, به ماتم گل زهرا
 
خنـــده کنـــــان می رود روز جـــــزا در بهــشت
هـــر که بــه دنیا کند گریه برای حسین

[ ] [ 0:27 ] [ امیرحسین ]
.: Weblog Themes By Iran Skin :.

درباره وبلاگ

رسم رفاقت از نگاه امام صادق علیه السلام
دوست‏خوب یكى از سرمایه‏هاى بزرگ زندگى و از عوامل خوشبختى آدمى‏است و انسان در انس با دوست احساس مسرت مى‏كند و شادمانى و نشاط را در گرو همنشین با رفیق مى‏داند.
«رفیق شایسته‏»، براى جوان جایگاه خاص خویش را دارد و اهمیت‏آن به گونه‏اى است كه در شكل دهى شخصیت او نقش بزرگى ایفا كرده، اولین احساسات واقعى نوع دوستى را در وى ایجاد مى‏كند.
جوان از یك سو به كشش طبیعى و خواهش دل، عاشق دوستى و رفاقت و در پی ایجاد عمیق‏ترین روابط دوستانه با یك یا چند نفر ازهمسالان خود است و از طرف دیگر بر اثر احساسات ناسنجیده و عدم ‏نگرش عقلانى ممكن است در دام رفاقت ‏با دوستان نادان و تبهكارافتد (1) ; از این رو خطر وجود دوستان بد و ناپاك، این نگرانى‏را در جوان ایجاد مى‏كند كه «چگونه یك دوست‏خوب و یكدل راانتخاب كنم؟»
امام صادق(ع) رفقا را سه نوع مى‏داند:
1- كسى كه مانند غذا به آن نیاز هست و آن «رفیق عاقل‏» است.
2- كسى كه وجود او براى انسان به منزله بیمارى مزاحم و رنج‏آور است و آن «رفیق احمق‏» است.
3- كسى كه وجودش به منزله داروى شفا بخش است و آن «رفیق روشن‏بین و اهل خرد» است. (2)
شیوه انتخاب دوست در نگاه پیشواى ششم، این گونه است:
«رفاقت، حدودى دارد، كسى كه تمام آن حدود را دارانیست، كامل‏نیست، و آن كس كه داراى هیچ یك از آن حدود نیست، اساسا دوست‏نیست:
1- ظاهر و باطن رفیق، نسبت‏به تو یكسان باشد.
2- زیبایى و آبروى تو را جمال خود بیند و نازیبایى تو را نازیبایى خود بداند.
3- دست‏یافتن به مال یا رسیدن به مقام، روش دوستانه او را نسبت ‏به تو تغییر ندهد.
4- در زمینه رفاقت، از آنچه در اختیار دارد، نسبت‏به تومضایقه ننماید.
5- تو را در مواقع گرفتارى و مصیبت ترك نگوید.» (3)
«دوست آینه تمام نماى دوست‏» است و دو دوست مثل دو دست‏اند كه‏آلایش یكدیگر را مى‏شویند و به فرموده امام صادق(ع): «كسى كه ‏بیند دوستش روش ناپسندى دارد و او را بازنگرداند، با آنكه توان‏آن را دارد، به او خیانت كرده است.» (4)
امام صادق(ع) ضمن تاكید فراوان به‏انتخاب دوست‏ خوب و پایدارى ‏در این دوستى، جوانان را از رفاقت ‏با نادان و احمق پرهیزمى‏دهد:
«كسى كه از رفاقت‏با احمق پرهیز نكند، تحت تاثیر كارهاى‏احمقانه وى قرار مى‏گیرد و اخلاقش همانند اخلاق ناپسند اومى‏شود.» (5)
در فرهنگ نورانى حدیثى ما، جوانان را از رفاقت ‏با «بدنامان‏» برحذر داشته، (6) آنان را به دورى از دوستان خائن و متجاوز وسخن چین ترغیب مى‏سازند، امام صادق(ع) مى‏فرماید:
«از سه طائفه مردم كناره‏گیرى كن و هرگز طرح دوستى و رفاقت ‏باآن مریز; خائن، ستمكار و سخن چین. زیرا كسى كه براى تو به ‏دیگرى خیانت كند، روزى نیز به تو خیانت ‏خواهد كرد و كسى كه ‏براى تو به دیگران ظلم و تجاوز كند، به تو نیز ظلم خواهد كرد وكسى كه از دیگران نزد تو سخن چینى كند، علیه تو نیز نزد دیگران ‏نمامى خواهد نمود.» (7)
راه و «رسم رفاقت‏» در ثبات و پایدارى دوستى مؤثر است، گوشه‏اى‏از شیوه آن را در كلام امام صادق(ع) مى‏نگریم:
«كمترین حق آن است كه:
دوست‏ بدارى براى او چیزى كه براى خود دوست مى‏دارى. كراهت داشته‏ باشى در حق او، از آن‏چه براى خود كراهت دارى. از خشم اوبپرهیزى، به دنبال رضا وخشنودى او باشى. با جان و مال و زبان ودست و پایت او را كمك كنى. مراقب و راهنماى او و آیینه اوباشى. سوگندش را قبول كنى، دعوتش را اجابت نمایى، هرگاه بیمارشد، به عیادتش بروى و هرگاه فهمیدى حاجتى دارد، قبل از این كه‏بگوید، آن را انجام دهى، و وى را ناگزیر نكنى كه انجام كار رااز تو درخواست كند...» (8)
پی نوشت هامحفوظ
لینک های مفید